پس از یک کمپین چهارماهه که آن را شکاف ایجادکنندهترین کارزار در تاریخ سیاسی بریتانیا توصیف میکنند، رأیگیری برای پاسخ این پرسش که «پادشاهی متحد بریتانیا در اروپا بماند یا آن را ترک کند» در ساعت ۲۲ بهوقت گرینویچ پایان یافت. نیمی از آراء شمرده شده، کارزار جنبش خروج با ۵ / ۵۱ درصد آراء پیشی گرفته است و شمارش آراء همچنان ادامه دارد. در لحظه شمارش نیمی از آراء، مشارکت ۷۲ درصد بوده است.

بوریس جانسون، رهبر جنبش خروج، شهردار سابق لندن است
اولین حوزه که نتیجه را اعلام کرد نیوکاسل بود که رای دهندگان حامی باقی ماندن در اتحادیه اروپا با ۵۰/۷ درصد آرا، کمتر از یک درصد بیشتر رأی آورده بودند. پس از آن ساندرلند با ۶۱/۳۴ درصد به «خروج» از اتحادیه اروپا رأی داد.
نتیجه ساندرلند به ناگه موجب شد که پوند استرلینک که درست چند ساعت قبل به ۵ /۱ دلار آمریکا افزایش ارزش یافته بود، در چند ثانیه مجدد سقوط کرد.
تا این لحظه از شمارش آراء، با توجه به اینکه دو کارزار خروج و ماندن چقدر رأی آورده باشند، پوند در حال نواسان است. پوند استرلینک از روز ۲۳ ژوئن به ۲۴ ژوئن، ۸ درصد سقوط کرده است.
تا ساعت ۴ بامداد صبح ۲۴ ژوئیه /۴ تیر که ۲۰ میلیون رای شمرده شدهاند، کارزار خروج حدود ۵ /۱ درصد پیشی گرفته است.
هنوز نتیجه ۱۱۱ حوزه شمارش آراء اعلام نشده است و تا اعلام آخرین ارقام، نتیجه مشخص نخواهد شد.
در مورد این همه پرسی بیشتر بدانید: هفت فکت در باره همهپرسی “برِکسیت”
برخی از سیاستمداران حزب محافظهکار گفتهاند که اگر چنانچه نتیجه «خروج» بریتانیا از اتحادیه اروپا باشد، دیوید کامرون – نخستوزیر فعلی – باید استعفا دهد. برخی دیگر هم با نوشتن نامهای از کامرون حمایت کردهاند و گفتهاند نتیجه هرچه باشد، او باید در مقام نخستوزیر باقی بماند
تا ساعت ۴ بامداد روز جمعه که نیمی از آراء شمرده شد، مشارکت ۷۲ درصد بوده است.
۴۶ میلیون و ۵۰۰ هزار نفر واجد شرایط شرکت در این همهپرسی بودند که سومین رفرنداوم در تاریخ بریتانیاست. رأیگیری در سراسر قلمرو «پادشاهی متحد بریتانیای کبیر»، جبلالطارق و ایرلند برگزار میشود (هرچند ایرلند دیگر جزئی از پادشاهی متحد نیست).
شمارش رایها در ۳۸۲ حوزه منطقهای، ۱۱ حوزه ملی و همچین حوزههای دیگر انجام شد و نتیجه این حوزهها بهمرور در تمام شب ۲۳ ژوئن تا صبح ۲۴ ژوئن اعلام میشود.
کمسیون این همهپرسی پیشبینی کرده بود که مشارکت میتواند به ۸۷ درصد در سراسر بریتانیا برسد (در مقایسه مشارکت در انتخابات سراسری معمولاً حدود ۶۰ درصد است). تا کنون ۸۴ درصد مردم جبلالطارق در انتخابات شرکت کردند. مشارکت در ایرلند هم بالا بوده است.
رقم نهایی مشارکت تا پایان شمارش آراء مشخص نخواهد شد.
عرف رأیگیریهایی سیاسی در بریتانیا چنین است که در لحظه بستهشدن حوزه رأیگیری، نظرسنجیهای مختلف که نتیجه را پیشبینی میکنند اعلام میشوند. امشب اما خبری از نظرسنجیها نبود. بسیاری از نظرسنجیهای داخلی سازمانها هم تعداد آرای دو کمپ را برابر ارزیابی کرده بودند و میگفتند که پیشبینی نتیجه همه پرسی ناممکن است.
درست در لحظه بسته شدن درهای حوزههای رأیگیری، اعلام شد که پوند برای اولین بار پس از دسامبر ۲۰۱۵ افزایش ارزش یافته است. در ساعت ۲۲، شب ۲۳ ژوئن ارزش پوند در برابر دلار آمریکا به ۵ / ۱ دلار افزایش یافت. «وال استریت ژورنال» و «بیبیسی» هردو این افزایش ارزش را به امیدها به پیروزی کارزار «ماندن» در اتحادیه اروپا تعبیر کردند.
هفته گذشته در میانه دعواهای سیاسی دو کارزار «خروج» و «ماندن»، پوند به ارزش ۴۰ / ۱ دلار آمریکا سقوط کرده بود. با این حال در تمام طول شب، هر بار که اعلام میشد منطقهای به خروج رأی داده است، پوند سقوط میکرد و هرگاه نتیجه همراه کارزار باقی ماندن در اتحادیه اروپا بود، پوند افزایش ارزش پیدا میکرد.
تا لحظه شمارش نیمی از آراء پوند هشت درصد نسبت به ارزش آغاز شمارش سقوط کرده بود.
بیش از ۸۰ نماینده محافظهکار مجلس بریتانیا که حامی «جنبش خروج» هستند نامهای خطاب به دیوید کامرون، نخستوزیر، نوشتهاند و از او خواستهاند که صرفنظر از نتیجه همهپرسی، در پست خود باقی بماند.
نامه درست پس از اینکه رأیگیری در همهپرسی پایان یافت، به دست کامرون داده شد.
مایکل گاو و بوریس جانسون، از نمایندگانی که «جنبش خروج» را رهبری کردهاند هم این نامه را امضاء کردهاند. آنها از کامرون به خاطر دادن این حق انتخاب به مردم بریتانیا تشکر کردهاند.
با این حال تعدادی از نمایندگان محافظهکار این نامه را امضاء نکردهاند و این احتمال میرود که بخواهند در هفتههای پس از رأیگیری، موضوع رأی عدم اعتماد به دیوید کامرون را مطرح کنند. چند نفر از آنها هم به «بیبیسی» گفتهاند که برای استعفا کامرون تلاش خواهند کرد.
اینها همه به وعده انتخاباتی دیوید کامرون در ماه مه ۲۰۱۵ در رقابت فشرده با اد میلیبند از حزب کارگر بر میگردد که منجر به نخستوزیری مجدد او شد. کامرون وعده داده بود که شهروندان طی یک همهپرسی خودشان در مورد آینده بریتانیا در اتحادیه اروپا تصمیم بگیرند.
این همهپرسی از این لحاظ که سیاستمداران بریتانیایی با توجه به سیاستهای حزبیشان در این کارزار شرکت نکردند، منحصربهفرد بود. به غیر از حزب یوکیپ که همگی خواهان خروج بودند، دو حزب رقیب کارگر و محافظهکاران هم در «جنبش خروج» نماینده داشتند و هم در «کمپ ماندن».
برچسب:
نویسنده: استخدام کار